Sakinleşmeye çalışıyorum evet. Sinir artık benim vazgeçilmez, ayrı tutulamaz ve sürekli yanımda olan bir parçam, maalesef ki. Artık tahammül sınırlarımı aştım, hem de baya oldu bu aşamaya gelene kadar.
İnsanların egolarını tatmin etmek için başkalarına ihtiyaçları varken bile, o başkalarını ezmeye, hor görmeye falan fistan çalışmaları acınası ama ben de daha çok sinir yapıyor. Altta kalmamakta değil olay artık. Sakinleşmeye çalışma nedenlerim var ama yeterli olmadığı ya da sinirimi bileyerek isteyerek üste çıkardığım da oluyor.
Bazen insanlara dayanamıyorum. İstemiyorum çevremde abur cubur insan. Yanlışlarını görüp, ona buna artistik yapmalarını kaldıramıyorum. Yalnızca bana da değil başkalarına da yapınca sinirleniyorum. Ama çevremde maalesef ki varlar, çoğalıyolarmış gibi bir de. Yakın çevre, ofis ortamı artık tahammülümün pek de kalmadığı yerler oluyor. Basit bir olay bile o kadar çok tekrarlanıyor ki artık maruz göremiyorsun, ya da eskisi gibi küçük gelmiyor gözüne.
Yapmak istediğim o kadar çok şey var ki. Ve ben bunlar için zaman bulamazken, zamanımı ego tatminine yardımcı olmak ve daha da büyük çoğunluğunu sakinleşmeye çalışmak ve bunu yaparken de unutmamaya çalışmaya ayırıyorum.
Yoruldum artık. Herkese duyrulur. Rahat bırakın lütfen.
Sinir katsayımın yükseliğini azaltmaya çalışırken yazdım bu satırları ve oldu olmadı kontrol etmiyorum kusura bakmayın.
Sağlıcakla kalın efenim....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder