31 Mayıs

Gezi olaylarının 1. yıldönümü. Tam 1 senedir insanlar sorgusuz sualsiz biber gazına maruz bırakılıyor. Tam 1 senedir. Bu zaman içinde kaç masum öldü, tabii bana göre masum bazılarına göre hainler. Ne acı, ülkemiz, cennet vatanımız katlediliyor. Herkes susmayı tercih ediyor. Ben susayım, bana bir şey olmasın diyor. Yarın öbür gün çocuklarına bırakacaklarını düşünmeden susuyorlar. Bazıları da ben susamam haksızlığa karşı boynumu eğemem diyor. O zaman işte Amerikan ajanı oluyor. Biz işte böyle bir ülkeyiz. Müslümanız, ama herkesi yargılama hakkı bizim.

Dün Elif Çermik yaşamını kaybetti. Neden ??? Biber gazı. Ama artık biber gazlarımız organik. O zaman tamam tabii ki de.

O değil de nasıl göz yumarsınız bir insanın ölümüne ?? Nasıl bir insanı hainlikle suçlarsınız; ülkesinde daha güzel, daha mutlu yaşamak istedi diye ?? Nasıl bir ülke olduk biz ?? Nasıl ??

Küçücük bir parktan tüm ülkeye yayılan bir direniş. Bir umut kaynağı. Bu benim kararım. Bu benim yaşamım. Yarın, benim. Ben kendim için bir şeyler yapmazsam, savaşmazsam kim yapar ??

27 Mayıs'ta yıkılan duvarla başlayan bir umut ışığı. Vaktiniz varsa Vikipedi'de zaman çizelgesi yapmışlar. Bir bakın derim:
2013 Taksim Gezi Parkı protestoları çizelgesi
2013 Taksim Gezi Parkı protestoları

Böylesine güzel insanlarımız olduğu için ne kadar şanslı olduğumuzu bir gün herkes anlayacak. Umarım çok geç olmaz !!!

Doğrudan insanların üzerine atıp, onları öldürme teşebbüsünde bulunmak !!! Nasıl insanlıktan, müslümanlıktan bahsediyorsunuz halen ??

Tek amacımız da sadece özgür olabilmek. Olması gerektiği gibi.

Uyuma artık Türkiye'm. Bu vatan kolay kazanılmadı. Yıllarca boşuna okumadın. Artık sen de susma ki düşündüğünü, yaşadığını ve en önemlisi de bir birey olduğunu görsünler.