Atam

Mustafa Kemal ATATÜRK. Bazen öyle çok özlüyorum ki O'nu. Bazen de öyle utanıyorum ki adını ağzıma almaya. Bu son olaylar, gelinen son nokta bu ülke için gerçekten acı. Hele ki unuttuğumuz nokta onbinlerce şehit olunca acı kelimesi öyle hafif kalıyor ki...

Hep diyorum ya tembelim diye. Utanma sebeplerimden biri de bu. Ama çalışıyorum. Birçok şeyi güzel yapmaya, bu ülkede huzurla dolaşmaya, mutlu uyumaya çalışıyorum. Bir ben değil tabii ki. Bütün kötülüklere karşı ülkemizde onca güzel şey oluyor. İnsanlar hala güveniyor birbirlerine. Güvenilmeyecekler de var tabii ama güvenmek lazım işte. Güven olmadan da olmuyor.

Bu vatan için çalışmak, onu olması gereken noktaya taşımak, hatta daha öteye götürmek benim, bizim işimiz. Ve birincil amacımız. Öyle olmalı.

"Kaygılanma çocuk, herkes ölür. Kimi toprağa, kimi yüreklere gömülür." - Mekanın cennet olsun Atam !