İnsanları anlamıyorum açıkçası ve artık çoğunu anlamak da istemiyorum. Belki daha çok gençsin diyeceksiniz ama öyle hissettiğimiz olur ya. Şu an öyle bir durumdayım.
Yorgunum, üzgünüm, bıkkın ve sıkkınım, tepkiliyim, sinirliyim. Ve bunlar bir yana bazı zamanlar kendimi öyle yaşlanmış hissediyorum ki.
Peki neden yazıyorum şimdi ?? Bir işle alakalı bir şeyler beklediğim yazmıştım. Birkaç kişiyle konuşuldu ve adamlar "o iş bizde", "garanti veriyorum", "%100 halletcem" gibi kendi yeteneklerini aşan ama karşı tarafa - ki bu durumda ben oluyorum - ümit veren vaatlerde bulundular.
Neyse demem o ki; yapamayacağınız şeyler için sözler vermeyin, ya da eğer söz veriyorsanız karşı tarafın bu kadar ümitlenmesine izin vermeyin. Aldığınız beddualar bir tek ondan gelmiyor sonrasında.
Anyway diyorum vee bonibonların ben başta olmak üzere herkese mutluluk vermesini diliyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder