Koskoca 1 Sene

Yazmayalı 1 seneyi geçmişiz. Neler yaşandı neler... İyisiyle kötüsüyle 1 sene. Örneğin 2016 yı pek sevmedim ben. Mutsuzluktan, hüzün ve gözyaşından diğer şeylere zaman kalmadı. Kalbimi kırdı, parçaladı, un ufak etti ve daha ortasında gelemedik. Belki daha güzel günler de gösterecek ama şu an yalnızca çarpıntı yapıyor ben de.

Buraya hüzün hikayelerimi yazmayacağım, ya da şöyle oldu böyle oldu diye reklam da yapmayacağım sonuçta benim iç meselem, özelim. Ama mutsuzluk bazen dayanılmaz olabiliyormuş. Boğazın düğümü çözülmeden de yaşanabiliyor, gizlice ağlayabilmek için yeni yerler yeni yöntemler keşfedilebiliyormuş. Ağlarken gülmek, mutlu olmak da enteresan ama oluyormuş işte. Hiç yaşamak istenmeyen olaylar yaşanıyor ve içinden bir şekilde sağ kurtulabiliyormuşuz. Bir yanımız kaybolurken hem de.

Yazmak istedim. İçimdeki biriktirdiklerimden bir kısmını en azından. Belki rahatlarım diye. Sanırım biraz biraz birazz daha zamana ihtiyacım var. Ama buralara geri dönüyorum.

Hayata geçirmek istediklerim hala var. Hem de giderek çoğalıyorlar. Onları yavaştan yapmaya başladım bile.

Hayat bir şekilde devam ediyor. O yüzden sevdilerimiz yanımızdayken onlara olan öfkemiz değil de sevgimiz ağır bassın ve onlara da bu sevgiyi gösterelim. Ben şanslıydım az da olsa umarım siz de sevginizi göstermeyi başarabilirsiniz.

Sağlıkcakla, mutlulukla kalın...