Mesela bugün. Çocuklar gibi şendim ama öğleden sonrasında ancak. Ankara karlar altında. Hava buzzz gibi, Ankara hiç böyle olmamıştı. Bugün küçük bir çocuk annesine "bu mevsim çok soğukmuş anne" diyordu. Çok hoşuma gitti.
Son 1 haftadır pek de mutlu bir aile değiliz. Büyük teyzemin eşi, canım eniştem hastanede; solunum yetmezliği yüzünden. Yoğun bakımda. Pazardan beri orada. Göremedim. Gerçi görsem üzülürdüm ama olsun eniştemi çok severim. Babam yurtdışındayken yanımızda o vardı. Kaza yaptığımda akşama kadar karakolda o vardı yanımda. İleride evlenirsem yanımda olmasını istediğim insanların içinde yukarı sıralarda geliyor. Herkes dua edip bekliyor, kimsenin elinden bir şey gelmiyor. Yalnızca oturup dua edip bekliyoruz. Allah şifa versin.
Onun dışında 2 hafta kadar önce istifa ettim. Patronlarım diye hitap edebileceğim ama asla haketmeyen insanların egolarını tatmin etmeyeceğim için bıraktım işi. Hep yakında, yakında dediğim kendi işim üzerine odaklanmayı planlıyorum. Bakalım önümüzdeki günler bana, aileme, en sevdiğime, yakın çevreme neler getirecek ??
Bugünkü gibi eğlenebildiğim güzel anlar gelsin. Herkes hep mutlu olsun.
Sağlıcakla kalın efenim.....
(Bacağımdaki kara bakmaya çalışırken ben)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder