25 Ocak 2015 Pazar

Hey Gidi Heey

Ortaokuldayken elişi dersimiz vardı. Her telden çalınan bir dersti bana göre. Etamin yaptırmıştı hocamız. Annemlerde yastık yapalım ne güzel olur demişlerdi. Ben de bir heves başladım. Sanırım 6. sınıftaydım. Yastık yapmaya başladık, dersten öğrendim ya etamini biliyorum sonuçta. Annem bir tane örnek verdi böyle yapalım diye ona da tamam dedim. Hevesliyim yani.

Her yaz tatilinde devam ettim yastık yapacağım ya.. Bitmedi arkadaş. Lanet şey bitmedi. Üniversitede artık bıraktım daha da yapmam dedim. Bugün tesadüfen bir şeyler örme isteği doğdu içimde, aklımda da binlerce lamba aydınlattı beni. Fikirler, fikirler geldi. Hemen annemin yünlerinin olduğu çantalara bakmaya başladım. Etaminimi buldum. İstediğim yünleri de buldum sayılır ama şu an onlar önemsiz kaldı. Onlar ilerleyen zamanlar haberdar olacağınız şeyler ;)


Etaminim. Baya sahipleniyorum ama olay bitirmek olunca sıkıyor beni. Yine başladım. Elimdeki biter ama bundan yastık falan olmaz. Ben bunu sevmedim çünkü. Bir heves tekrar başladım ama yarım kalmasın diye. Başka şeyler yaparım ben etaminle diye ;) Bakalım başka şeyler yapabilir miyim ama bu biter artık arkadaş =)



Hala elimde bu akşam bitecek inşallaaah ;)

Hadi sağlıcaklı kalın efenim ;)

8 Ocak 2015 Perşembe

4 Koskocaman Sene

Bu blogda yazı yazmaya başlayalı koskoca 4 sene olmuş. Neler neler oldu ben hala bir şeyler yazmaya çalışıyorum. Hala yazmak istediğim yüzlerce şey var. Yapmak istediğim...


Mesela bugün. Çocuklar gibi şendim ama öğleden sonrasında ancak. Ankara karlar altında. Hava buzzz gibi, Ankara hiç böyle olmamıştı. Bugün küçük bir çocuk annesine "bu mevsim çok soğukmuş anne" diyordu. Çok hoşuma gitti.

Son 1 haftadır pek de mutlu bir aile değiliz. Büyük teyzemin eşi, canım eniştem hastanede; solunum yetmezliği yüzünden. Yoğun bakımda. Pazardan beri orada. Göremedim. Gerçi görsem üzülürdüm ama olsun eniştemi çok severim. Babam yurtdışındayken yanımızda o vardı. Kaza yaptığımda akşama kadar karakolda o vardı yanımda. İleride evlenirsem yanımda olmasını istediğim insanların içinde yukarı sıralarda geliyor. Herkes dua edip bekliyor, kimsenin elinden bir şey gelmiyor. Yalnızca oturup dua edip bekliyoruz. Allah şifa versin.

Onun dışında 2 hafta kadar önce istifa ettim. Patronlarım diye hitap edebileceğim ama asla haketmeyen insanların egolarını tatmin etmeyeceğim için bıraktım işi. Hep yakında, yakında dediğim kendi işim üzerine odaklanmayı planlıyorum. Bakalım önümüzdeki günler bana, aileme, en sevdiğime, yakın çevreme neler getirecek ??

Bugünkü gibi eğlenebildiğim güzel anlar gelsin. Herkes hep mutlu olsun.

Sağlıcakla kalın efenim.....


(Bacağımdaki kara bakmaya çalışırken ben)