Bahçe Zamanı

Bahçede kadifelerimiz miss gibi açtılar. Ama kuruyanlar vardı. Onlarla ilgilendim. Bahçeyle çok fazla ilgilenmek istemiyorum aslında; böcek, örümcek ve bilimum yaratık yüzünden. Ama ilgilenmek lazım dedim ve elime minik bahçe makasını aldım.

İşte miss gibi kadife çiçeklerimiz. 

Bir de bu böcekler çok enteresan geldiler. Böceklerden nefret eden ben, bunların rengine bayıldım.

Yazılacak Çok Şey Var

Çok şey var gerçekten de yazılması gereken. Bilinmesi gereken. Ama biz daha çok savaşmayı seçiyoruz, kolayı bu belki de. Dün İsrail Gazze'ye girdi. Libya'da havaalanı kapandı, patlamalar diz boyu. Irak dersen zaten her gün bombalamalar. Afrika aç. Bizse bir şey yapmıyoruz. Daha ne yapalım ? Tüm dünyayı birbirine soktuk. Kime canım dedikse arkasından vurduk. N'oldu Türklerin kanındaki vatanseverlik, misafirperverlik, cana yakınlık, dosta düşmana karşı olan insanlık ?? Ne yaptık biz de bunların hepsini bitirdik. Yazacak hem çok şey var hem de hiçbir şey kalmadı. İnsanlığımızı tükettik artık. Ayrımcılıkları için kızdığımı yabancılar nam-ı diğer gavurlara özendik. Siyah beyaz yerine Türk Kürt Çerkez Laz dedik. Yetmedi Sünni Şii Alevi dedik. Yazıklar olsun bize. Körü körüne parti tutanlara. Bilinçsiz bırakılmak istenen topluma, bilinçsiz bırakılmaktan hoşlanan topluma... Hepimize yazıklar olsun.

"Hiç kimse, doğuştan, başka bir insanın ten rengi, geçmişi ya da dini yüzünden ondan nefret etmez."

"Eğitim, dünyayı değiştirmek için kullanabileceğiniz en güçlü silahtır."

"Özgür olmak, birinin sadece zincirlerini kırması değildir ancak başkalarının özgürlüğünü artırmak ve başkalarının özgürlüğüne saygı duyacak şekilde yaşamaktır." 

Bu sözleri Nelson Mandela söylemiştir. Google'ı açınca bugün o var. Belki bir ışık tutar ama biz o ışığa bakmadıktan sonra ne fark eder ki. Atatürk gibi bir gücü kullanmak istemeyen bir topluma başkasının sözleri ne kadar işler ki. 

Biraz melankolik oldu yazım. Aslında günlerdir yaptıklarımı, beğendiğim DIY (kendin yap) ları paylaşacaktım. Ama onları paylaşmaya yüreğim yok. Böyle kara günlerde mutlu olmaya hakkım yok gibi hissediyorum. Gününüz aydın geçsin umarım.

Bugün

Bugün böyle hissediyorum

 

El Yapımı Kupalar

Bir süredir kupalarımı kendim yapmakla alakalı olarak kafayı bozmuştum. 2 tane kupa yaptım ve verdim onları. Verdiğim kişi de çok beğenince devam dedim.

Şimdilik yalnızca 6 kupa yaptım. Smile yazan olmadı. birkaç kere denedim ama beceremedim. Orada gördüğünüz smile yazısı için dergi sayfası kullandım. İnce geldi herhalde ki smile ın etrafında kağıt izleri gibi boyadan farklı izler kaldı. Sildim, sonrasında dergi kapağını denedim, daha kalın kağıt diyerek ama yine olmadı. Smile yok =) Ama daha farklı şeyler var. Yakında paylaşacağım onları da ;)

Yenilik

Uzun zamandır blog arayüzümü değiştirmeyi düşünüyordum. Aklımdakileri gerçekleştirmek oldukça zor oldu benim için. Bu kafa karışıklığı ile dolu olan süreçte, endüstriyel tasarımcı olan arkadaşım Çağrı Karapunar bana yardım etti ve aklımdakileri derleyip yeni banner'ımı oluşturdu. Ben çok beğendim umarım siz de beğenirsiniz.

Bu yenilikle değişim başlamış olur umarım. Aklımda, malum, çok şey var.

Bu arada dip not vermek istiyorum. Bir önceki postumda bir kaza haberi vermiştim. Dün babama telefon geldi; kaza yapan çocuğun babası ve amcasından. Hakim çocuğun tutuksuz yargılanmasına karar vermiş. Çok mutlu oldum gerçekten. Allah ona da yardım etsin. Ben aklımdan çıkaramazken, o olayın birebir içindeki olarak nasıl rahatlayacak çok merak ediyorum. Hayırlısı tabii ki.

Güzel, mutlu, huzurlu, şeker gibi günlere...

(Fotoğraf: Londra'daki M&M's de benim tarafımdan çekilmiştir.)

Kötü Gün

Dün işten çıktıktan sonra babamla eve doğru ilerliyorduk. Panora kavşağından ilerlemiştik ki önümüzde hayatımda yaşadığım en korkunç kaza yaşandı. Daha önce ölümlü herhangi bir kazaya rastlamadığım, daha doğrusu ölen herhangi birini görmediğim için düşündüğümden de daha kötü yaşadım.

Olay şöyle gerçekleşti: Solumuzdan geçen arabanın önüne yaya fırladı, orta refüjden. O kadar ki 1-2 metre varken arabayla arasında fırladı. O kadar kısa bir mesafe vardı ki. Çok kısa. Araba sana o kadar yaklaşmışken nasıl yola atlarsın ??? Arabayı kullanan sağa kırdı ama adam devam etti. Sonrasında araba adama çarptı ve adam havaya fırladı. Havada takla attı. Sonra adam sağda hemen durdu, adam da arka tekerin oraya düştü. Biz arabanın hemen arkasındaydık. Yanından geçerken gördüm ve hemen sağa çekmesini söyledim babama. İnip hemen çocuğun yanına gittim. Şoka girmişti, bir şeyler söylüyordu. Sol ön cam komple gitmişti. Adamın kapısını açıp dışarı çıkartmaya çalıştım. Önce çıkmak istemedi. Başkaları da geldi ben de onlara çıkartın onu arabadan dedim ve polis ambulans aradım ikisini de. 155 hatlar dolu dedi. Sinirlenmedim desem yalan. Sonra 112 yi aradım bilgiyi verdim. Zaten yaya ölmüştü. Muhtemelen çarpışma anında öldü. Bir süre bekledikten sonra babam kartını bıraktı biz de eve geldik. Ama benim gözümden çarpışma anı hiç gitmedi. Adama arabanın  çarpacağı korkusu, adamın havada takla atışı ve çocuğun camı paramparça olmuş camdan korkuyla bakışları gözümden gitmedi. Daha sonra 22.00 da polisler aradı, ifade vermeye. Biz de gittik. 23.30 gib eve geldiğimizde daha rahattım. Çocuğa çok üzüldüm. Biraz vicdan azabı vardı olay yerinden ayrılırken belki de o yüzden gözlerimin önünden hiç gitmedi. İfadeden sonra rahatlamamı da vatandaşlık görevimi yaptım, elimden geleni yaptım diye değerlendiriyorum. Belki ileride mahkemeye çağıracaklarmış.

Bugün bütün gün haber aradım. Ama bir türlü bulamadım. Yalnızca Radyo Trafik Ankara sayfasında günün özetin gibi bir sayfa buldum. Burada yazıyor. Başka bir yerde bulamadım. (haber)
-19.11 Turan Güneş Bulvarı Panora sonrasında Konya Yolu İstikametine ölümlü kaza! 


Geçenlerde de Esat'ta hep otobüs beklediğim durağın orada bir adam bir kadını bıçaklamıştı. Kadını yerde yatarken gördüm. Ama ne yalan söyleyeyim bu kadar etkilenmedim. Onun haberini ise hiçbir yerde bulamadım.

Allah kimseye böyle kötü anlar yaşatmasın. Bir yaya karşıdan karşıya geçerken korkuyla bakıyorum şu an. Geçecek tabii ki ama kazayı yapan çocuk ?? O nasıl atlatacak ?? Ya da biz nasıl eğitimli insanlar olabileceğiz ? Nasıl karşıdan karşıya geçmeyi öğreteceğiz ? Nasıl iyi insanlar olacağız ??

Her şeyin huzurlu olduğu günler, haftalar dilerim. Herkesin birbirine saygılı olduğu.

Eskiye Özlem

İngiltere'de olduğum zamanları hala özlemle anıyorum. Keşke daha çok tadını çıkartsaydım, keşke daha fazla yere gitseydim, keşke daha çok çalışsaydım. Ama özlemek yalnızca keşkelerimi arttırıyor. Belki ilerde bir gün giderim umudum hep benimle. Burada olmak bazen de üzüyor bu nedenle.

İngiltere'de gittiğimiz Brown Island'dan.

Onun dışında yine uzun zaman ara verdim bloga. Aslında düzenli olarak yapmak istediklerim ve hatta yaptıklarım var. Ama bir türlü vakit bulup da postları hazırlayamadım. Vakit ayırıp yapmak lazım ama =) Aklımdakilerin artık gerçeğe önüşme zamanları geldi ;)