İnsanlar

Ben insanları çözemeyeceğim onu kesin anladım. Kendi tarafımdan düşündüğümde ben elimden geleni yapıyorum, kendi gözümde hakedenlere. Arkadaşlarım için de çok çabalıyorum. Acaba ben mi öyle düşünüyorum, aslında yapmıyor muyum bilemiyorum. Ama bir yere davet ettiklerinde çok acil bir olay olmadıktan sonra yaptığım programları erteliyorum. Değer verdiğimi, benim için önemli olduklarını söylemenin bir yolu olarak görüyorum bunu.

Bu yazıya dün yaşadığım bir olay yüzünden başladım. Kardeşim artık yurtdışında çalışacak. Ben de ona sürpriz bir veda partisi hazırlamak istedim. Aslında kendisi pek oralı olmamıştı, yapma boşver demişti. Ama ben de tamam diyerek yapmaya başladım. Arkadaşlarına haber vermeye başladım. İlkokulda arkadaşı UB.'ye ulaştım ve durumu anlattım, onların gruba çok aşina değilim o nedenle gruba dair sorumluluğu UB.'ye verdim. Başkalarına da haber verdim. İstedim ki birçok arkadaş grubunu birden görsün, kalabalık, eğlenceli bir ortam olsun.

Cuma günü hemen hemen herkesten onayı alıp rezervasyonu yaptırdım. Basic grup 12 kişi olacaktı, ama ilave olarak gelme ihtimali olan 5-6 kişi falan daha vardı. Rezervasyon için aradığımda adama 15 kişilik yer ayırttım. Cumartesi adamlar arayıp rezervasyonu hatırlattıklarında 15 kişiyiz ancak gelme ihtimali olanlar var dedim ve adam da 20 kişilik masa ayırttı.

Akşam üzeri kardeşimi almaya giderken satışlar başladı. Gelemeyeceğimler, işim varlar. İşin varsa da bu adamı daha nerede göreceksin. Sakin olmaya çalışsam da artık yapamıyorum sanırım. Tahammül sınırımı aşalı baya oldu. En nihayetinde biz dün gece totalde 5 kişiydik. O da kardeşimin arkadaşı UB., benim iki arkadaşım olmak üzere 5 kişi gibi bir sayıya ulaştık. Hastalık nedeniyle gelemeyenlere asla sözüm yok. Kardeşimin en sevdiğim arkadaşlarından biri AA. çok hasta olduğu için gelemedi. Ya da UB.'nin ayarladığı gruptan biri.

Benim sinirime karşı kardeşim AÇ. gayet rahattı. "Burada olanlar bana yetiyor, güveneceğim insanlar zaten burada, gerisini boşver." dese de bana, benim sinirim ve üzüntüm şu an için olabildiğince taze.

Bana göre bu davranış çok yanlış çünkü ben işim olduğunda bile arkadaşlarım için elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Gelmeyeceksen baştan söyle, gelemeyeceğim de. Ama son dakika yapma bu işi. Ben insanlara fazla güvenip, onları fazla adam yerine koyuyorum. Umarım biraz büyürüm de bu olayla, önüme gelen herkese değer vermem.